Johan Rönning

Fyrsti dagurinn minn hjá Johann Rönning í dag. Ég varla þori að lýsa því yfir hvað allir starfsmennirnir voru frábærir, þá verður maður bara smeikur við að fá e-ð rosa skítkast strax á morgun. Ég verð að segja það, það voru ALLIR ótrúlega næs, ég bara skil þetta ekki!!..eitthvað hreinræktað starfslið þarna á ferð. Einn sem er búinn að vinna þarna síðan hjólið var fundið upp og heitir Silli, er bróðir Jóhanns sem er giftur Ólu systur. OOOOgslea fyndið. Það tekur góðan tíma að komast inní allar vörurnar þarna, bara vörur sem maður sér aldrei í hinu daglega lífi. Hlakka bara til að komast betur inní hlutina. Það er alltaf svo kjánalegt að vera nýi starfskrafturinn sem veit ekki neitt. Slúðrið er örugglega ekki langt undan og það fer sko beeeint á bloggið.

Sýning Skjaldar Eyfjörð er hálfnuð

2 vikur eru eftir af sýningunni hans, svona fyrir þá sem ekki fara inná heimasíðuna mína:) Mjög margir hrifust að verkum hans og hann er búinn að selja um 5 myndir, enn sem komið er. Opnunin var flott..mjög flott og skemmtileg. Hann var svo flottur á því að ég varð fyrir piffaníu að sjá hversu skemmtilegt er að ganga skrefinu lengra þegar kemur að hlutum eins og að halda opnun, veislur o.þ.h. Hann keypti alls kyns tropical ávexti sem hann raðaði í kringum barinn og var með tropical bollu, ásamt öðrum drykkjum. Þetta setti mikinn svip á sýninguna og undirstrikaði titil sýningarinnar.."Töfragarðurinn". By the way, það verður þemað mitt á meðan ég er sýningarstjóri, að taka myndir af listamönnunum við þennan vegg.

Sonic Youth in Iceland

Geggjað skrítið að sjá þau á sviði, nokkrum metrum fyrir framan mann, sem betur fer var maður ekki að drekku..uss. Mikið er ég ánægð að hafa farið á tónleikana á Nasa. Ég fór fyrra kvöldið, þ.e.a.s. á þriðjud.kvöldinu. Tónleikarnir byrjuðu vel, þau sýndu frábæra takta um tíma en svo dalaði þetta mikið hjá þeim og við Bjarki vorum á einu máli um það að þau væru að reyna að svæfa liðið svona síðasta hálfa tímann. Við fórum þegar þau voru nánast farin að láta rafmagnið spila sína eigin tónlist, ekkert að gerast og engir stjörnutaktar á ferð. Þetta var samt alveg þess virði þar sem þau flippuðu líka, hentu sér í krádið og slepptu sér þokkalega. Áttu mjög fyndnar og skemmtilegar setningar og samræður, alltaf gaman að spjalli frá tónlistarmeðlimunum, tala nú ekki um þegar þeir eru fyndnir. Skemmtileg grúppa og maður fékk það á tilfinninguna að þetta væri svona band þar sem allir væru mjög samheldnir. Thurston er hirðfíflið í hópnum og hann sannaði það alveg á tónleikunum.

sonic-youth-043
Originally uploaded by Pensillinn.

Vindgangur í mér eða harðsperrur í íslenska egóinu

Undanfarið hefur það slegið mig hversu undarlega ruddalegir sumir Íslendingar virka. Einfaldir hlutir, eins og að heilsa og sýna almenn viðbrögð eru engin. Maður veltir fyrir sér hvort það fólk sé snautt lífsgleði eða hrætt við að vera berskjaldað. Líka hefur mér dottið í hug að þetta sé ofvernduninni að kenna. Er fólk orðið svona fjarlægt hvort öðru að það getur ekki átt samskipti við ókunnuga?..eða hrætt um að einhver haldi að það sé lónlí eða desperat?..eða bara plain ruddalegt?
Ég tel svona einstaklinga oft annað hvort vera óhamingjusamir og finnst það bara fara á mis við lífið og oft líka finnst mér eins og sumir svona séu komnir í eitthvert öryggis-box þar sem það heldur að það sé svo kúl og yfir það hafið að eiga samskipti við fólk fyrir utan þetta box. Feimni er líka málið en hefur svolítið að gera með þetta fyrir ofan, að vera hrætt því ef manneskjan væri feimin myndi það ekki lýsa sér í "ruddalegu" og "köldu" andliti. Hefur fólk ekki nógu mikið sjálfstraust eða persónuleika til að höndla hversdagsleg samskipti við ókunnuga? Ég á ekki við þá hlið þegar fólk fýlar ekki hvort annað. Þetta er annað og hefur ekkert með það að gera, bara ókunnugir sem gríma hvora aðra í burtu. Dæmi sem ég gaf Bjarka, svona svo þið skiljið enn betur hvað ég á við, er t.d. það sama og þegar fullorðnir dissa börn sem eru mjög óþekk til að gefa þeim enga athyggli þegar þau eru að haga sér illa...barnið er bara ekki þarna?!! Hvað segið þið um þetta? Er ég kannski að gera úlfalda úr mýflugu?

Fyrsti starfsdagurinn minn á morgun........

Já komið þið sæl eða eitthvað. Í fyrramálið er maður bara farinn að vinna á leikskóla í Garðabæ. Hann er enn í smíðum en verður að mestu tilbúinn að innan á morgun. Þetta er rosa flottur leikskóli, opinn og stílhreinn. Vinnuaðstaðan lítur út fyrir að vera mjög góð. Leikskólinn starfar undir Hjallarstefnunni svokallaðari. Það þýðir að strákar og stelpur eru ekki saman á deild en hittast samt í leik eitthvað yfir daginn, svona eins og hjónaböndin eru:) Ég hlakka bara mjög mikið til og er öll spennt. Starfsfélagar mínir virkuðu vel á mig. Ída, gamli bekkjarfélaginn minn frá Seyðis er meðeigandi og er leikskólastjórinn. Mamma hennar, Hrafnhildur, er aðstoðar-leikskólastjóri og svo vinnur Ísey, systir Ídu, með mér á strákadeildinni, þannig að skólinn er kráded af Seyðfirðingum. Það gefur þá auga leið að börnin sem í þennan skóla fara verða að súper brilliant fólki með framúrskarandi persónuleika, svona hógværlega sagt. Ég verð með stráka sem eru á sama aldri og Nói Páll, frábær aldur, læra svo svakalega mikið á þessum aldri.

Á Seyðis

Rosalega er þetta fallegur bær, tala nú ekki um sumrin. Það er víst kominn vegur uppá Bjólf svo maður getur keyrt...á jeppa uppá fjallið og dísús kræst hvað það er rosalegt að horfa svona yfir bæinn. Þetta er engin smá hæð, ekki fyrir lofthrædda. Við vorum í 4 daga, fengum 1 sólardag, spiluðum 2x gólf. Pabbi fór með okkur í annað skiptið og ég skemmti mér konunglega að horfa á gamla sjómanninn, með risa krumlurnar sínar, dúndra í kúluna. Það er sérstaklega gaman að sjá vindhöggin hjá honum. Það er vel hægt að hugsa sér að búa útá landi, hef reyndar mikið pælt í því en þegar maður hefur verið þarna í smá tíma þá tekur maður eftir gríðarlegum mun á allri þjónustu o.þ.h. Við Bjarki fórum í 3 búðir til að fá remolaði, 2 á Egilsstöðum og enduðum svo í kaupfélaginu á Seyðis. Fórum í 2 búðir til að fá pulsubrauð og verðið er crazy-hátt. Það er ein sjoppa á Seyðisfirði og við ætluðum að panta franskar með matnum en þá voru franskarnar búnar! Þeim datt ekki einu sinni í hug að redda því með að versla bráðabirgða í kaupfélaginu eða fara í bónus á Egilsstöðum svo hægt væri að bjóða uppá franskar þar til næsta sending kæmi? Þetta er auðvitað eitthvað sem maður venst með tímanum, þjónustustandardinn í Rvk er greinilega orðinn svakalegur fyrst maður er orðinn svona. Smella saman puttunum og hlutirnir gerast svona.
Á seyðis við norrönu

Myndina sendi ég

Knúið af GSMBloggi Og Vodafone