laugardagur, október 29, 2005

30 afmæli Bjarka

Afmælið varð þvílíkt success og ég leyfi mér að fullyrða að allir hefðu skemmt sér konunglega. Það var haldið í sal fyrir ofan Tapas bar nirði í miðbæ Rvk. Við Matti gerðum video þar sem við rákum feril Bjarka, hann gerði það með pompi og prakt, ég tók viðtöl við nokkra vini og vinnufélaga. Heddarinn tók nokkur lög og í enduðu á að taka frumsamið lag sem heitir Bjarki Gunnars, bara flott og ég verð að koma því að að ég var í laginu. Fórum á Rex eftir á, ekki uppáhalds staðurinn minn en var bara ágætt þar sem maður var hvort eð er orðinn vel í´ðí.DSC06495DSC06491DSC06442DSC06424DSC06436DSC06419DSC06417DSC06464DSC06455DSC06439DSC06405

Myndir frá 30 ára afmæli Bjarka

34DSC06399DSC06401DSC06409DSC06414DSC06477DSC06478DSC06483

Skissuvinna

Halelúja, nú hef ég náð að komast á skrið með skissuvinnu. Ég hef aldrei getað fest mig í því að skissa hugmyndir á blað. Þetta er bráðnauðsynlegt ef maður ætlar að halda jöfnu vinnuferli. Ég held að ég hafi einmitt alltaf átt við þann vanda að stríða að vera háð þessum hápunktum. Þá er ég rosa kríeitif, fæ mikið af hugmyndum og mála þær beint á strigann, svo koma tímabil þar sem orkan er að endurhlaða sig og þá er ég ófær um að mála. Maður verður að halda huganum við efnið, tengja saman allan hringinn, annars verður aldrei nein heild. Í gær fékk ég nokkrar skemmtilegar hugmyndir, bara með því að skissa. Það er eins og hugurinn opnist og maður fer að teikna hluti sem maður vissi ekki að væru í manni. Það hafa allir eitthvað að segja, bara spurning um hvað það er og hvernig maður setur það fram? Málverkið er svolítið erfitt að því leiti að það ríkir ákveðin hefð undirniðri sem er erfitt að spila með. Það er svo fín lína þegar maður er að mála myndefni sem hefur í sér frásögn og kannski hæðni. Maður verður að gera það með réttri málaratækni, það er svo auðvelta að fara yfir strikið þannig að myndin missi sig og verði velgjuleg og þreytandi too much.

Sú flottasta á markaðnum

Nú höfum við Bjarki fjárfest í nýjustu og flottustu machintosh fartölvunni, Power book G4. Hún er fine fine fine. Bjarki er náttúrulega bara sjúkur maður. Honum finnst svo mikilvægt að eiga flott tæki, mikið passion hjá honum. Ég græði náttúrulega bara mjög mikið á þessu. Þetta er nú bara orðið rugl hvað tæknin er orðin flott. Maður fær svona úúúúhh tilfinningu þegar maður opnar tölvuna og kveikir á henni. Allt eitthvað svo framtíðarlegt..he he. Ég hef alltaf verið svo öfugt við Bjarka með lífsgæði og þess háttar. Fundist þetta vera markaðssetningarkjaftæði og áróður en þegar ég svo nota þennan búnað sem við höfum þá hugsa ég oft um það hvað það er frábært að hafa þetta. Ég veit það að ef Bjarki væri ekki maðurinn minn væri ég með eldddddgamla tölvu sem væri alltaf að bila og ég alltaf brjáluð útaf því, pirruð yfir hversu hæg hún væri og afhverju ég gæti ekki sett hin og þessi forrit í og auðvitað gæfist ég upp á öllu stússinu í kringum það. Hlutir eins og þegar vantar aðgangsorð, ekki hægt að starta einhverju vegna einhverrar error bilunar..drives me nutsssss. Svo veit maður ekki, ef maður væri einn, myndi maður þá ekki bara gera þetta því maður yrði?..væri kannski orðinn þrusu tölvunörd.

Túrverkir

Túrverkir túrverkir túrverkir arrrrrrg. Ég lendi stundum í mjög slæmum túrverkjum. Þegar ég tek verkjalyf gera verkirnir ekkert annað en að dofna eilítið og í staðinn eykst bara sviminn. Það er eins og sé verið að saga mann í sundur. Þetta gerist aðallega þegar ég er óregluleg og sein..því seinni því meiri verkir og svo leiðir þetta svo niður í fætur. Það fylgir þessu líka ógleði og kaldur sviti, ég á erfitt með að sitja því það er eins og það myndist einhver stífla og þá fæ ég svona yfirliðstilfinningu, algjört rugl.

miðvikudagur, október 26, 2005

Listamenn hittast

Hittumst hjá Möggu glæsigellu á Skólavörðustígnum. Við vorum þarna 8-9 saman og það var rosa gaman:) Kíktum á Vegamót, sá Eið Smára þar..he he. Júlía, ein af gellunum í hópnum er víst vinkona hans og þær Magga voru með honum í bekk. Ég var að hugsa um að fá að taka mynd af honum fyrir bloggið mitt...þarna sveik ég ykkur illilega og frábæra bloggið mitt. Fórum svo á 22, var fín tónlist og mjög mikið af fólki. Við dönsuðum eins og spassar á Sólheimum og skemmtum okkur mjög vel. Við Gugga tókum leigubíl saman heim um 5..uss, ég veit.
Girls night out. Ég og Gugga../Gucci.

Myndina sendi ég


Magga snillingur og beautyqueen

Myndina sendi ég


Cucci beib

Myndina sendi ég


Fegurðardrottning..2. Sæti, ad bìða eftir almenningssalerni á 22

Myndina sendi ég

Vinnnnustofa...vinnnnnan

Fer á vinnustofuna í kveld. Ætla að massa eitt málverk eða svo. Núna er ég að fara sækja um aðra sýningu, viltu leyfa mér að sýna í þínu fyrirtæki? Áttu stórt heimili og marga vini $$ þá hafðu samband. Vinnustofan er komin í vikuplanið þar sem batteríið er alltaf búið á kvöldin og ég nenni ekki á vinnustofuna, er bara enginn agi í hausnum. Þess vegna hef ég sett upp plan og skrifað undir samning við sjálfa mig, ef ég mæti ekki þá verð ég aldrei alvöru fræg..eða frekar..Getting no where if you know what I mean. Samningurinn hljóðar uppá 3 skipti í viku, skili ég því 100% þá má ég hækka skiptin as I like.
ÚÚÚ, huxa sumir, rosa góður samningur. Sjáið til, ég mun sitja eins og Jóakim önd á peningunum mínum og hlægja mig í hel huxandi um þennan samning og hversu gáfuð ég var að gera þetta.


SMS ég


Málverka bessi

SMS ég

Heimssýn listamannsins

Hver er mín heimssýn? Út frá hverju skapa ég. Afhverju mála ég eins og ég mála? Það var stúlka úr Fjölbraut í Breiðholti sem hafði samband við mig vegna skólaverkefnis sem hún á að gera. Hún ætlar sér að taka viðtal við nokkra listamenn og fá innsýn inní þeirra heimssýn og listtúlkun á henni. Frábært umhugsunarefni. Mér líst vel á að setjast niður og sortera hugann. Ég held ég hafi ekki hugmynd um hví ég mála eins og ég mála þar sem ég hef aldrei spáð í það og aldrei verið undir nokkru sem kallast áhrif. Einu áhrifin mín er mín skynjun á mér og umhverfinu mínu. Afhverju misskilur fólk oft hvort annað? Ég held vegna þess að fólk skynjar hluti með misjöfnum hætti. Það hefur kannski ekkert að gera með listsköpunina en kannski túlkunina. Myndi ég reyna að setja fastar upphafssetningar á þetta eins og: Heimurinn er fullur af...
Það sem mér kom fyrst upp í hugann var fjarveru-tilveruleiki. Það er búið að búa til fullt af veruleika sem hefur ekkert að gera með lífið sjálft og hvað er á bak við það. Mig langar að sjá á bak við það. Mig langar líka oft að sjá útfyrir það, eins og að búa til enn aðra tilveru sem er eins og frosin og enn fjarlægari tilvera en við sjáum dags daglega. Varðandi mitt eigið innviði þá trúi ég því að ég hafi inní mér túlkun sem ég nota ekki í munnlegu máli og því þarf ég að leita að henni. Þegar ég mála er það yfirleitt beint á strigann og myndina sé ég oft á hreinum striganum. Þetta er oft eins og þegar maður horfir á gólfið hjá sér eða götuna og fer að sjá alls kyns munstur og fólk. Ég kýs að telja að ástæðan fyrir að ég sjái það sem ÉG sé er vegna minnar túlkunar á umhverfi mínu. Þegar ég mála held ég að það sama gildi, ég sé bara það sem ÉG sé. Hvaðan þetta kemur er hins vegar annað og kannski flóknara mál.Það eer alla vega mjög gaman að spá í þessu.

Mr. Gunnarsson

Núna er ég meðal annars að nuddast í þessu verki sem ég er að vonast til að verði að masterpiece. Þetta hefur gengið brösulega en nú er Bjarki farinn að líkjast sjálfum sér. Það er orðið svo langt síðan ég gerði portrett að maður svitnaði eins og hvalur við þetta. Kallinn á að fá þetta í afmælisgjöf, rosa spennó. Ég er enn bara í að smíða myndina, hún á eftir að breytast og svo er ég með hugmyndir um bakgrunn. Maðurinn á sér víst persónuleika og fortíð...má ekki bara vera skitin portrett og nada meir. Þetta er rosalega gaman og það er örugglega þrælgott fyrir tyggjóið í heilanum að takast á við vinnu sem þarf að vera rétt. Það er meira mál en að segja það, að ná fram karakter og finna mörkin á milli nákvæmninnar og tjáningarinnar og láta það ganga upp. Eitt er víst að þetta gefur mér mikið og ég hef svo gott af þessu. Oft líður mér eins og ég hafi fengið rosa útrás, svíf í skýjunum. Stundum er eins og svart ský sé yfir hausnum á mér..tókst ekki nógu vel að mála. Ég er reyndar farinn að ná mér uppúr því dæmi því maður gerir sér grein fyrir því að æfingin skapar meistarann og án allra mistaka verða engin meistaraverk.
SMS ég

Vinnustofumál og Thorvaldsen Opnun

Þessi vika hefur farið upp og ofan varðandi vinnustofumætingu þar sem Bjarki hefur verið að vinna mikið frameftir. Ég er komin á skrið með risastóra andlitsmynd af Bjarka sem hann átti að fá frá mér í afmælisgjöf..4. okt. en það tafðist víst vegna þess að hann var úti viku fyrir afmælið og ég þurfti alltaf að fá pössun þegar ég fór á vinnustofuna. Hrönnsa systir var svo góð í sér að redda mér 2 kvöld en maður gerir víst ekki meistaraverk á 2 kvöldum..eða hvað? Á morgun er opnun hjá Siggu á Thorvaldsen Bar. Hún er mjög vinsæl myndlistakona og gerir mjög flottar myndir. Sigga er frænka Guggu vinkonu og selur grimmt í galleríum og er þar að auki ofurkona þegar kemur að afköstum.

Opnun sýningarinnar Föðurmorð og Nornatími

Fór í gær á opnunina í Norræna húsinu, ásamt Möggu, Karen og Þórunni. Sýningin átti að hafa undirniðri, tilvitnun í kynjahlutverk og eða kynjamismunun með þá tilvísun að lítillækka karlmanninn. Ég náði annars ekki að lesa manifestóið vegna stafabrenglunar en sú hugmynd af sýningarþema finnst mér ekki spennandi og bara hálfgert djók og svo var engan veginn hægt að sjá þetta skila sér í sýningunni. Ég dreg það tilbaka að það hafi engan veginn borið á þessu þar sem svona 3 verk stóðu uppúr og höfðu nokkuð góða tengingu í kynjamismuninn. Maður skildi þau svolítið sem hæðni og fannst þau bara skemmtileg ábending og flott útfærsla sem virkaði en saman með hinum verkunum fannst manni þetta ekki hafa gengið upp sem heild. Það bar of mikið á tilfinningakuldanum og hæðninni. Vinnubrögðin finnst mér oft vera svo ómerkileg og oft mikið prump útí vindinn þegar kemur að hugmyndafræðilegu hliðinni. Maður hugsar með sér..æjææ, þessi fékk bara enga hugmynd og ákvað bara að rumpa einhverju af kvöldið fyrir opnunina. Með þessu á ég ekki við að ég vilji glæsifögur verk og vönduð vinnubrögð heldur frekar að maður sjái að listamanninum sé alvara, sama hvort verkið fjalli um eitthvað jákvætt, neikvætt eða annað þar á milli. Það stakk okkur öll að sýningin var tvískipt, teikningar og málverk voru uppi og önnur verk niðri. Sýningin var öll niðri og þar var t.d. tekið á móti fólkinu og þar virtist öll sýningin vera en þegar maður kom upp var eins og maur væri kominn þangað á venjulegum degi og þess vegna hefðu verkin á veggjunum getað verið í eigu staðarins.
Við Magga og Karen kíktum á Svartakaffi eftir opnunina og fengum okku gott kaffi. Ég hafði auðvitað gaman af sýningunni.
Það er alltaf gaman að sjá hvað aðrir eru að gera.
Alltaf dreymt um ad vera ì rokkbandi þar sem òmenning er leyfileg.
SMS ég

mánudagur, október 24, 2005

Konur berjast, karlar verjast

Kvenréttindadagurinn rennur upp. Við kvk í fyrirtækinu gengum út 14:08, sóttum börnin, klæddumst frostgöllum og gengum eins og bændur á leið í fjós upp á Skólavörðuholt. Þar stóðum við og klöppuðum þegar hinir klöppuðu, löbbuðum þegar hinir löbbuðu og stoppuðum þegar hinir stoppuðu. Það var ótrúlegur fjöldi kvenna þarna og einn og einn kk inná milli..sennilega ekki komnir til að lenda á sjéns..Kuldinn var heldur mikill, þegar við vorum komnar niðrá Austurstræti var allt stopp. Ég og Nói Páll laumuðum okkur þá ská og upp með fólki í átt að Thorvaldsen Bar og hikaði ég að sjálfsögðu ekki við að nota krakkann mér til framdráttar. Þar komumst við í gegnum staðinn og út á Austurvöll. Þar var töluverður fjöldi en þó miklu auðveldara að komast áfram. Síðan gengum við upp laugarveginn, hitti Önnu Dóru, Erlu og Jónu og Olgu Kolbrúnu á leiðinni heim. Þær voru, eins og við Nói Páll, að vonast eftir því að fá sæti á einhverjum stað og heitan kaffibolla til að hlýja sér en það var sko ekki auðvelt. Við Nói hörkuðum þetta bara af okkur og gengum alla leið til baka að bílnum en við skildum hann eftir í Borgartúni, við Johan Rönning..ofcourse.
Kvenskörungarnir hjá rönning
Myndina sendi ég