Mr. Gunnarsson

Núna er ég meðal annars að nuddast í þessu verki sem ég er að vonast til að verði að masterpiece. Þetta hefur gengið brösulega en nú er Bjarki farinn að líkjast sjálfum sér. Það er orðið svo langt síðan ég gerði portrett að maður svitnaði eins og hvalur við þetta. Kallinn á að fá þetta í afmælisgjöf, rosa spennó. Ég er enn bara í að smíða myndina, hún á eftir að breytast og svo er ég með hugmyndir um bakgrunn. Maðurinn á sér víst persónuleika og fortíð...má ekki bara vera skitin portrett og nada meir. Þetta er rosalega gaman og það er örugglega þrælgott fyrir tyggjóið í heilanum að takast á við vinnu sem þarf að vera rétt. Það er meira mál en að segja það, að ná fram karakter og finna mörkin á milli nákvæmninnar og tjáningarinnar og láta það ganga upp. Eitt er víst að þetta gefur mér mikið og ég hef svo gott af þessu. Oft líður mér eins og ég hafi fengið rosa útrás, svíf í skýjunum. Stundum er eins og svart ský sé yfir hausnum á mér..tókst ekki nógu vel að mála. Ég er reyndar farinn að ná mér uppúr því dæmi því maður gerir sér grein fyrir því að æfingin skapar meistarann og án allra mistaka verða engin meistaraverk.

SMS ég

Knúið af GSMBloggi Og Vodafone