þriðjudagur, janúar 10, 2006

Málverk af Gamla Settinu

Er núna byrjuð á myndum af mömmu og pabba. Mamma bað mig fyrir örugglega 2 árum að gera myndir af þeim, ég var þá bláfátæk og sagði já ef þau myndu borga mér fyrir, ömurlegt..ég veit. Síðan hafa þau mátt bíða. Ég gerði myndir af þeim fyrir löngu sem ég var ekki nógu ánægð með og nú er ég að endurmála þær. Myndinni af mömmu miðar þokkalega áfram. Ljósmyndin af henni sem ég mála út frá er bara svo léleg að það hálfa væri nóg, bæði er hún yfirlýst, engir skuggar o.s.frv. og svo er hún líka óskýr í þokkabót..he he. Það er samt alveg í lagi því ég styðst bara við basic atriðin og nota svo bara tilfinninguna. Ég er nokkuð sátt við hana en munnsvæðið er ekki gott. Sennilega þarf ég að dekkja neðrivörina og laga í kringum munninn. Hálsinn er ekki fullunninn og svo er það hárið, fötin og peysan..eða hvað sem ég ætla að dressa kelluna í. Huummm, kannski ég láti hana í eitthvað sluttí he he. Pabbamynd bíður þar til mamma er alveg reddí. Það verður gaman að gefa þeim þetta.Ég er byrjuð á algjörlega nýrri mynd af Bjarka. Ég skipti um striga og alles, heilmikil vinna í því en stundum verður maður bara að játa sig sigraða. Ég var orðin kolgeggjuð á henni og það lá við að þegar ég horfði á hana það versnaði hún bara að sjálfusér. Það er líka mikill söknuður í henni, má ekki hugsa um það, var svo ánægð með hana í 3. sinn sem ég málaði hana þá gerðist eitthvað göldrótt. Það var alveg mögnuð tilfinning. Það var eins og einhver væri að mála í gegnum mig. Allt sem kom út úr penslinum var fullkomið. Ég vildi bara óska að ég hefði klárað myndina í það skipti frekar en að koma daginn eftir og byrja upp á nýtt og þar með breyttist hún til hins verra, þá varð ég svo áköf og hætti ekki fyrr en það var of seint. Það sem heillaði mig svona var áferðin sem ég náði og tæknin og litirnir sem ég notaði. Þetta reynir á en ég hef mjög gaman að þessu. Hef ekki gert margar portrett en langar að gera miklu fleirri.
Er ad gera verk af gamla settinu.
Myndina sendi ég

Engin ummæli: