Kjarninn minn er hulinn. Ég virðist algjörlega kjarnalaus þessa dagana. Þetta á ekki að hljóma sem þunglyndisblaður.
Skrítið þegar svona stór hluti af manni hálf-hverfur. Einu stundirnar þar sem ég finn fyrir honum er þegar ég græt eða hlæ, þegar ég knúsa Nóa Pál. Allt annað er, og þó, öfgarnir, kannski hjálpar það. Fyndið að maður skuli skammast sín fyrir að vera down..eins og maður megi ekki skrifa um það.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
1 ummæli:
Iss það má alveg skrifa um það eins og allt annað. Vona samt að það fari að batna, annars líður manni svo illa í hjartanu.
Hlakka til að sjá þig næst sweety:)
Kv.frá congo
Skrifa ummæli