Rólegur og heitur dagur. Ég bjóst ekki við þessum hita og var ekki með neina vörn. Það er svo töff að vera túristi neonbleikur á höndum og bringu, bara gat ekki sleppt því. Sama og venjulega, tók lestina niðrí bæ. Fékk mér að borða og rölti um bæinn. Fór svo niður á höfn og ég bara er orðin pínu pirruð á þessu áreiti. Ég fæ ekki frið. Ég spottaði þessa manneskju, hún sat og var ekki að gera neitt og rétt hjá var annar að labba um og gera ekki neitt. Ég passaði mig að horfa ekki á þá og labbaði beint áfram. Síðan sé ég að þeir eru báðir farnir að labba sitthvoru megin við mig og ég bara varð verulega pirruð. Staldraði aðeins og þá hægðu þeir á sér...arrgg!! Mætti konuhóp og tók á það ráð að spyrja hvort ég mætti ganga með þeim smá spöl. Þær voru þýskar, ég útskýrði og þær meira segja bentu á annan þeirra og spurðu hvort það væri þessi!! Hvað er málið, en frábært ráð, ég gekk með þeim góðan spöl og við spjölluðum um hitt og þetta. Ferju og ísland o.s.frv. Þegar við vorum komnar nokkuð langt þá leit ég við og sá þeir voru hofnir. Þá þakkaði ég bara fyrir og kvaddi. Ég fór svo í galleríð þar sem ég er að sýna og fór bara í vont skap. Þessi seinaskapur í manninum. Hann var enn ekki búinn að merkja verkin mín og svo bað ég hann á opnuninni fyrir nokkrum dögum síðan að færa eitthvað drasl frá myndunum mínum...hehe en þetta voru myndir eftir hann sjálfan. Pælið í hallæri en hann tróð verkum sínum nánast fyrir framan mín verk. Jú það fauk í mig og svo varð ég bara hálf ómöguleg eftir að þurfa að vera æsa mig yfir þessu. Maður er búinn að borga viðbjóð fyrir allan pakkan. Kannski þurfti ekki að vera hérna svona lengi en!? Ég geri hlutina öðruvísi næst, það er á hreinu. Auðvitað þegar ekki er voða gaman þá fær maður hrikalega heimþrá og nú er ég alveg að deyja, langar svo heim. Langar svo heim langar svo heim. Ég ætla að fara í Contemporary museumið sem er út frá Römblunni á morgun. Það ætti að gera mig glaða. Rosalegt að heyra með jarðskjálftann!! Kannski lét ég svona í dag útaf honum?? Eitthvað var ég ekki í lagi í dag, það er víst. Sorgmædd, pirruð, einmanna, pínu hrædd og reið. Bara allur pakkinn. Auðvitað veit ég að það er annar dagur eftir þennan og það er alltaf stutt í brosið ef maður bara reynir. Sjáið þetta eftir Bjarka minn
Rólegur og heitur dagur. Ég bjóst ekki við þessum hita og var ekki með neina vörn. Það er svo töff að vera túristi neonbleikur á höndum og bringu, bara gat ekki sleppt því. Sama og venjulega, tók lestina niðrí bæ. Fékk mér að borða og rölti um bæinn. Fór svo niður á höfn og ég bara er orðin pínu pirruð á þessu áreiti. Ég fæ ekki frið. Ég spottaði þessa manneskju, hún sat og var ekki að gera neitt og rétt hjá var annar að labba um og gera ekki neitt. Ég passaði mig að horfa ekki á þá og labbaði beint áfram. Síðan sé ég að þeir eru báðir farnir að labba sitthvoru megin við mig og ég bara varð verulega pirruð. Staldraði aðeins og þá hægðu þeir á sér...arrgg!! Mætti konuhóp og tók á það ráð að spyrja hvort ég mætti ganga með þeim smá spöl. Þær voru þýskar, ég útskýrði og þær meira segja bentu á annan þeirra og spurðu hvort það væri þessi!! Hvað er málið, en frábært ráð, ég gekk með þeim góðan spöl og við spjölluðum um hitt og þetta. Ferju og ísland o.s.frv. Þegar við vorum komnar nokkuð langt þá leit ég við og sá þeir voru hofnir. Þá þakkaði ég bara fyrir og kvaddi. Ég fór svo í galleríð þar sem ég er að sýna og fór bara í vont skap. Þessi seinaskapur í manninum. Hann var enn ekki búinn að merkja verkin mín og svo bað ég hann á opnuninni fyrir nokkrum dögum síðan að færa eitthvað drasl frá myndunum mínum...hehe en þetta voru myndir eftir hann sjálfan. Pælið í hallæri en hann tróð verkum sínum nánast fyrir framan mín verk. Jú það fauk í mig og svo varð ég bara hálf ómöguleg eftir að þurfa að vera æsa mig yfir þessu. Maður er búinn að borga viðbjóð fyrir allan pakkan. Kannski þurfti ekki að vera hérna svona lengi en!? Ég geri hlutina öðruvísi næst, það er á hreinu. Auðvitað þegar ekki er voða gaman þá fær maður hrikalega heimþrá og nú er ég alveg að deyja, langar svo heim. Langar svo heim langar svo heim. Ég ætla að fara í Contemporary museumið sem er út frá Römblunni á morgun. Það ætti að gera mig glaða. Rosalegt að heyra með jarðskjálftann!! Kannski lét ég svona í dag útaf honum?? Eitthvað var ég ekki í lagi í dag, það er víst. Sorgmædd, pirruð, einmanna, pínu hrædd og reið. Bara allur pakkinn. Auðvitað veit ég að það er annar dagur eftir þennan og það er alltaf stutt í brosið ef maður bara reynir. Sjáið þetta eftir Bjarka minn
Engin ummæli:
Skrifa ummæli